متن : و كذا لا يجبر الممتنع و لو كان فيها ضرر ، كالجواهر و العضائد الضيقة و السيف . و الضرر في هذه المذكورات يمكن اعتباره بجميع المعاني عدا الثالث في السيف فإنه ينتفع بقسمته غالبا في غيره مع نقص فاحش . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و نيز در صورتى كه قسمت مشتمل بر ضرر باشد ممتنع را اجبار نمىكنند مثل موردى كه عين مشترك از جنس جواهر است يا دكان باشد كه اگر كوچك و صغير باشند در قسمتش ضرر متوجه شريكين يا يكى از آن دو مىگردد و نيز مانند اينكه شمشيرى بين دو نفر مشاع و مشترك بوده كه در صورت قسمت ضرر به آنها وارد مىشود . شارح ( ره ) مىفرماين : در اين سه مثال ممكن است هرچهار تفسيرى كه براى ضرر نقل نموديم اعتبار و ملاحظه گردد مگر معناى سوم آن هم در خصوص شمشير ، زيرا معناى سوم اين بود كه حصه‌هاى تقسيم شده هركدام به تنهائى قابل استفاده نباشند در حالى كه شمشير اين طور نيست زيرا بعد از تقسيم اگرچه در استفاده قبلى از آن نمىتوان غالبا بهره برد و قيمتش نقصان فاحشى پيدا مىكند ولى اينطور نيست كه اصلا قابل استفاده و مصرف نباشد . قوله : كالجواهر : كلمه [ جواهر ] جمع جوهر است و آن داراى معانى متعددى است و مقصود در اينجا سنگ گرانبها است . قوله : و العضائد : جمع عضيده و مقصود لنگه‌هاى درب را گويند ولى بقرينه صفت [ ضيق ] كه مرحوم مصنف براى آن آورده